Gepubliceerd op 21-01-2020

Week van Gebed 2020 - maandag

De Maandag – een serie blogs tijdens de Week van Gebed door Ikenius Antuma en Wim Bos

Op deze avond waren we te gast bij Pinkstergemeente Filadelfia. De intieme ruimte naast deze kerk aan de Callunastraat houdt het midden tussen een kapel en een gezellige huiskamer. Aan de muur hangt een kruis en een soort van schilderijtjes met daarop de woorden van de vrucht van de Geest: de zichtbare eigenschappen van een goed christelijk leven (Galaten 5).

Het onthaal in de kerk was gastvrij, met een vriendelijk woord en een kop thee. We begonnen met een lezing uit Efeziërs 1 waar Paulus schrijft dat hij onophoudelijk dankt en bidt. Onder andere bidt hij voor de inwoners van Efeze voor een verlicht hart. Buitengewoon verlicht was het centrale thema vanavond. In een korte inleiding werd stilgestaan bij de geschiedenis van de schipbreuk van Paulus op het eiland Malta, waar men bijzonder vriendelijk werd onthaald. Gesproken werd over een keerpunt onder de schepelingen die eerst niet naar hem wilden luisteren, maar later wel. Toen Paulus, die al veel eerder het licht had gezien, door de schepelingen toegestaan werd om zijn licht over de noodsituatie aan boord te laten schijnen, werden zijn adviezen opgevolgd. Men ging eten, kreeg weer goede zin en ze wisten wat ze moesten doen: het schip lichter maken.

We zongen twee liederen uit de Opwekkingsbundel. Nummer 162: Ik zal U loven o Heer in het midden van de volken en nummer 429: God wijst mij een weg als ikzelf geen uitkomst zie. Er werd luid gezongen uit zo’n twintig kelen en dat vulde de gebedsruimte. Hierna gingen we in groepjes van vier mensen rond tafels zitten en baden we samen voor de dingen die steeds tussentijds door de leider van de avond werden aangereikt. We begonnen met een dankgebed: het is mooi om beurtelings op te sommen waar je dankbaar voor bent: de trouwe God, het licht in de moeiten die men ervaart, de bronnen en rijkdom die God hier en nu geeft. Na het dankgebed werd gebeden voor de verspreiding van het evangelie in Arnhem: dat woorden van God mogen klinken en dat de liefde van Jezus zichtbaar mag zijn in daden. De onderwerpen voor de voorbede werden steeds toegelicht. Zo konden we in de groepjes bidden voor concrete zaken, organisaties en -vooral- voor mensen: werkers in de stad en groepen Arnhemmers waar speciaal gebed voor was gevraagd. We baden voor bezoekers van het Inloophuis Sint Marten van de RK Eusebiusparochie: voor een zieke man, voor iemand die herstellende is en voor iemand die een moeilijk leven heeft: voor rust, nabijheid en overgave in het geloof.

Afsluitend zongen we samen het Onze Vader, weer op een wijs uit de Opwekkingsbundel. Na anderhalf uur was het gebedsuur voorbij ; -) Het was beslist fijn en bemoedigend en maakt nieuwsgierig naar de andere bijeenkomsten deze week.

Wim