Gepubliceerd op 20-01-2020

Week van Gebed 2020 - zondag

De Zondag – een serie blogs tijdens de Week van Gebed door Ikenius Antuma en Wim Bos

De opening van de gebedsweek in Arnhem was een feestelijke gebeurtenis. De Salvatorkerk zat zondagmorgen helemaal vol met mensen van diverse pluimage, de veelkoppige cantorij zong liederen met sterke teksten op breekbare melodieën en er kwamen ambtsdragers van protestantse en katholieke oorsprong aan het woord. Er werd niet zozeer gebeden om, maar gedankt voor kerkelijke eenheid, want die eenheid werd zelf zichtbaar in de kerkdienst. Een van de mooie momenten vond ik de afsluiting van een canon, toen we uit één mond zongen wat God ter afsluiting van al zijn beloften tegen ons zegt: Ik ben ‘je vriend’. En in de preek bleef Hij spreken: Hij kan best zwijgen, maar Zijn stem blijft klinken, net als de stem van de man die altijd ‘Mind your step’ zei in de Londense metro en die dat blijft doen, ook al is die man zelf inmiddels overleden. Onze God is koppig en vasthoudend, we kunnen ons vertrouwen op Hem blijven houden. “Gij zijt toch zelf de ziel van mijn gebeden.” (slotzin van het slotlied). Als symbool daarvan hebben alle kerkgangers een bootje van papier gevouwen en daarop hun ‘ballast’ geschreven, de dingen die ze kwijt willen. Zo vertelde iemand dat hij af wil van zijn ergernis over de dingen waarover hij zich ergert, een ander over haar ongeduld en weer een ander over de onrust waarmee ze anderen ook belast. De scheepjes vertrouwden we toe aan Jezus’ hoede. We konden onze tekortkomingen, zorgen en verdriet laten varen, terwijl het liedje ‘Let it go!’ (uit Frozen) klonk.

In de voorbeden droegen we de mensen op die gebukt gaan onder depressies, ziekte en burn-out en in de stilte was er gelegenheid om onze persoonlijke hartzeer aan God te vertellen. De kinderen die het grootste gedeelte van de tijd met elkaar elders hadden doorgebracht ontstaken het vuur op een fraaigemaakte vuurtoren, ten teken dat onze God een baken is op onze levenszee. 

Het is te hopen dat er de komende avonden ook zoveel mensen bijeen komen om samen te bidden, te zingen, te verstillen en in de kerkelijke binnenkamers buitengewoon bemoedigd te worden en elkaar te bemoedigen. 

“In de veelheid van geluiden, in het stormen van de tijd, zoeken wij het zachte suizen  van het woord dat ons verblijdt.” 

(Openingslied)

Ikenius

foto: de scheepjes