Gepubliceerd op 14-09-2018

Introductie op het jaarthema 2018-2019

Het Jaarthema van onze gemeente voor 2018/2019 is: “samen een – eenzamen”. Twee begrippen. Twee kleuren. Twee insteken met een heel verschillende energie. Met elkaar kunnen we bezig om de samenhang hiertussen uit te zoeken.

Ten dienste van elkaar, van de stad,
en van de kerk. Ten dienste van Jezus die zichtbaar wordt als wij één zijn.

 

Zie Jezus: Vader, nu is de tijd gekomen, toon nu de grootheid van uw Zoon (Johannes 17:1).

 

 

Jezus wordt zichtbaar als wij één zijn in hem. In het ontroerend mooie gebed van Jezus vlak voordat hij gevangen wordt genomen zegt hij: Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn (Johannes 17:21). Verbinding. God zet midden in de wereld een eenheid. Jezus spreekt zijn verlangen uit en bidt hiervoor. Gedragen door dit gebed kunnen wij hem volgen in de lijn van Gods’ missie: uitgezonden worden en een krachtige eenheid vormen.

We staan niet op onszelf maar zijn geschapen voor relatie. Wij zijn en worden mens door andere mensen. Daarbij heeft iedereen zijn eigen gaven en talenten. We denken, voelen, lachen, huilen en bidden allemaal verschillend. Het geschenk dat God geeft in de eenheid kan in conflict komen met onze eigenheid en onze drang naar vrijheid. Misschien vergeten of ontkennen we het vaak, maar echt onafhankelijk zullen we nooit worden. 

In het komende seizoen kunnen we hiermee aan de slag. Hoe verbind jij je? Wat is belangrijk voor jou? Hoe verhoud jij je als individu tot het grotere geheel van de kerk? En: Wat hebben wij als gemeente van de Koepelkerk gemeenschappelijk? Waar en hoe bouwen wij samen aan eenheid? Hoe kan de grotere gemeenschap van de kerk zich verhouden tot kleinere gemeenschapen en tot jou als individu?

Wij, jij en ik, staan er niet alleen voor. Kijkend naar Jezus vraag ik me af welke van de volgende vier inzichten het meest stimuleert: Jezus heeft lang geleden al gebeden voor eenheid onder ons. Jezus toont zijn grootheid in zijn gang naar het kruis. Jezus is het hoofd dat zorgt voor samenhang in het lichaam. Jezus wordt in de wereld zichtbaar als wij één zijn.

 

 

De grootste nood die we om ons heen zien is eenzaamheid. Acht procent van de Arnhemmers geeft aan zich sterk eenzaam of zeer sterk eenzaam te voelen. In sommige wijken is dit percentage bijna twee keer zo groot. Voortdurende eenzaamheid maakt dat mensen zich steeds verder terugtrekken, dat ze hun eigenwaarde verliezen en zelfs dat ze lichamelijke klachten krijgen. Ernstige problematiek. Allerlei andere noden in de stad hangen ermee samen: armoede, kapotte relaties, stress op het werk, psychische nood, verslaving.

Eenzaamheid kun je zien als een veelkoppig monster. Het kan komen door een gemis aan intieme relaties. Vaak heeft het ook te maken met dat mensen missen dat ze ergens bij horen. Het gevoel nergens bij te horen… te veel mensen om ons heen ervaren dat. In de stad en in de dorpen. En, pijnlijk genoeg, ook in de kerk. Hierin zijn we verlegen en voelen we ons onmachtig. Het bijt met ons verlangen naar verbinding en met het ideaal van de eenheid waar Jezus voor heeft gebeden.

Zie Jezus. Wij Arnhemmers zien hem niet altijd. Kijken we niet goed of laat hij zichzelf niet altijd zien? Verlatenheid is het woord dat we kennen als een thema uit de bijbel. Jezus leerde echte eenzaamheid kennen toen hij zei aan het kruis: Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? Het antwoord op deze vraag kennen we misschien. Zo niet, laten we dan met Jezus meebidden, dat wij en veel van onze stadsgenoten dat antwoord mogen vinden of hervinden.

Op verschillende manieren komt eenzaamheid op ons pad. Hiermee kunnen (moeten) we dus ook aan de slag. In het besef dat makkelijke oplossingen hiervoor niet bestaan. Welke bronnen heb jij gekregen in de buurt waar je woont of op de plek waar je werkt of studeert? Wat kunnen we samendoen? Welke stapjes kunnen wij zelf zetten om te komen tot herstel in de stad?

 

 

Eén jaarthema. Of toch twee? Laten we met elkaar maar ontdekken wat we kunnen leren en wat we mogen doen. Op dit moment is er nog geen draaiboek voor het komend jaar. Iedereen mag weer meedenken en meehelpen om invulling te geven aan het nieuwe jaarthema. Preken kunnen gemaakt worden en ervaringen kunnen worden uitgewisseld. We kunnen studeren en we kunnen praktisch aan de slag. Misschien organiseren we opnieuw een stadsproeverij. Aan het eind van het seizoen kunnen we in ieder geval weer de balans opmaken. Benieuwd wat we allemaal mogen ontvangen!

Door: Wim Bos